مهمان و میزبان

هر زمان که از شهری به شهری دیگه مسافرت کردیم و مهمون اقوامو

فامیل شدیم مامان به ما گفت مهمون خر صاحبخونه است یعنی هر چه گفت

باید بگی چشم و هیچ چیز زیاده از اون امکاناتی که در اختیارت می ذاره

نخوای

اما این قضیه برای مهمونای ما همیشه دقیقا برعکسه 

مهمون ، خونه ی ما رو مثل خونه خودش می دونه و بر ما سواره

البته این خیلی خوبه که مهمونای ما نیازها و خواسته هاشونو

بی رودربایستی و تعارف عنوان می کنن اما خب من حرف مادرمو که

به یاد می آرم زیاده خواهی های مهمان روی اعصابمه

و کلا گمونم  باعث می شه مهمون نواز نباشم

درست برعکس پدر و مادر

نمی دونم این حالا خوبه یا بده؟!